Przy sprzedaży z odbiorem osobistym kupujący ogląda telefon, zanim zapłaci. Przy wysyłce obie strony działają na odległość: kupujący płaci za coś, czego nie widział, a sprzedający traci kontrolę nad telefonem w chwili nadania paczki. Jeśli później pojawi się pytanie o rysę na ekranie, brakującą ładowarkę albo blokadę konta, liczy się to, co zostało zapisane wcześniej — a nie to, kto lepiej pamięta rozmowę.

Ten poradnik przechodzi przez całą transakcję krok po kroku. Każdy krok da się wykonać „ręcznie”, zdjęciami i wiadomościami, ale pokazujemy też, jak te same informacje zbiera Kvitant — wspólny zapis prywatnej transakcji.

Co najczęściej budzi wątpliwości przy wysyłce telefonu

  • stan ekranu i obudowy — „ta rysa była” kontra „tej rysy nie było”,
  • kondycja baterii i wcześniejsze naprawy,
  • blokada konta: telefon nadal przypisany do Apple ID lub konta Google sprzedającego,
  • akcesoria — czy w paczce miała być ładowarka, pudełko, etui,
  • to, czy w paczce był ten sam egzemplarz, który widać na zdjęciach z ogłoszenia,
  • moment płatności i to, kto pokrywa koszt wysyłki.

Każdy z tych punktów warto ustalić na piśmie, zanim telefon trafi do pudełka.

Krok 1. Zapisz IMEI i zrób zdjęcia telefonu

IMEI jednoznacznie identyfikuje telefon. Wyświetlisz go, wybierając *#06#. Zapisz numer i zrób trzy podstawowe zdjęcia: włączony ekran, tył obudowy oraz ekran z widocznym IMEI. Przydadzą się też zrzut ekranu z kondycją baterii i zbliżenia na każde uszkodzenie.

Pamiętaj, że zdjęcie pokazuje tylko to, co było w kadrze. Jeśli ekran ma rysę widoczną tylko pod kątem, sfotografuj ją pod kątem i opisz słowami.

Krok 2. Opisz stan i odblokowanie

Przed wysyłką sprzedający powinien jasno zadeklarować:

  • że jest właścicielem telefonu, a telefon nie pochodzi z kradzieży,
  • że telefon jest odłączony od Find My (Znajdź) lub konta Google,
  • czy przywrócono ustawienia fabryczne,
  • czy telefon ma simlocka,
  • stan ekranu: bez śladów, rysy albo pęknięcie,
  • procent kondycji baterii oraz czy ekran lub bateria były wymieniane,
  • czy działają aparaty i ładowanie,
  • czy telefon miał kontakt z wodą,
  • jakie akcesoria są w zestawie: kabel, ładowarka, pudełko, etui.

W Kvitancie dla kategorii „telefon” te pytania pojawiają się jako gotowa lista. Odpowiedzi to oświadczenia sprzedającego — Kvitant ich nie weryfikuje, ale zapisuje je w wersji, którą obie strony akceptują. Jak wygląda ten sam etap przy przekazaniu z ręki do ręki, opisuje poradnik sprzedaż telefonu z odbiorem osobistym.

Krok 3. Ustalcie cenę, płatność i wysyłkę przed nadaniem

Zapiszcie cenę, formę płatności (przelew, pobranie albo inną) i sposób dostawy. Warto też od razu ustalić, kto pokrywa koszt przesyłki. Te ustalenia powinny być zamknięte, zanim ktokolwiek zapłaci lub nada paczkę.

W Kvitancie każda ze stron akceptuje konkretną wersję ustaleń, potwierdzając ją jednorazowym kodem wysłanym e-mailem. Gdy ktoś później coś zmieni — na przykład dopisze etui albo obniży cenę — wcześniejsza akceptacja nie przechodzi na nową wersję i obie strony muszą zaakceptować ją ponownie. Po akceptacji powstaje dokument „Ustalenia” z opisem telefonu, stanem, ceną, wadami, akcesoriami i zdjęciami.

Krok 4. Płatność — sprawdź ją w banku, nie na zrzucie ekranu

Zrzut ekranu z potwierdzeniem przelewu niczego nie dowodzi. Sprzedający powinien sprawdzić saldo lub historię rachunku we własnej aplikacji bankowej, zanim nada paczkę. W zapisie transakcji kupujący oświadcza, że zapłacił, a sprzedający — że pieniądze otrzymał. To dwa osobne oświadczenia, każde złożone przez tę osobę, która ma wiedzę o swojej stronie płatności.

Krok 5. Udokumentuj pakowanie

Zdjęcia telefonu z kroku 1 pokazują stan przedmiotu. Zdjęcia pakowania pokazują coś innego: co trafiło do paczki i jak zostało zabezpieczone. Zrób cztery zdjęcia:

  1. zawartość przed zaklejeniem — telefon i wszystkie akcesoria razem,
  2. zabezpieczenie zawartości paczki,
  3. zamkniętą paczkę,
  4. etykietę z numerem przesyłki.

Dobrym nawykiem jest sfotografowanie zawartości z włączonym telefonem pokazującym IMEI — wtedy zdjęcie łączy konkretny egzemplarz z konkretną paczką. W Kvitancie te cztery zdjęcia są podpowiedziami dla strony sprzedającej, a każde zdjęcie jest oznaczone jako zrobione w trakcie dokumentowania albo dodane z urządzenia. Kvitant zapisuje, kiedy otrzymał plik, a nie kiedy zdjęcie zostało zrobione. Więcej o roli tych zdjęć piszemy w poradniku sprzedaż z wysyłką: zdjęcia pakowania, nadanie i odbiór.

Krok 6. Nadanie paczki

Zapisz przewoźnika, numer przesyłki, datę nadania i koszt dostawy. Zachowaj też potwierdzenie nadania od przewoźnika — Kvitant nie jest połączony z systemami firm kurierskich, więc to dokument, który trzymasz u siebie.

W Kvitancie sprzedający oświadcza, że nadał przesyłkę i że jej zawartość odpowiada ustaleniom. Od tej chwili dane nadania są zablokowane; jeśli coś trzeba poprawić, poprawka trafia do zapisu jako rozbieżność, a nie nadpisuje wcześniejszej wersji. Adres doręczenia podaje kupujący; widzą go tylko uczestnicy transakcji i nie trafia do pobieranej dokumentacji.

Krok 7. Odbiór i sprawdzenie telefonu

Odbiór paczki i potwierdzenie, że jej zawartość się zgadza, to dwie różne rzeczy — dlatego w Kvitancie kupujący składa dwa osobne oświadczenia. Najpierw, że odebrał przesyłkę. Potem, po sprawdzeniu telefonu, że otrzymał przedmiot.

Przed drugim oświadczeniem kupujący powinien sprawdzić:

  • czy IMEI na włączonym telefonie zgadza się z zapisanym,
  • czy telefon nie jest zablokowany na koncie sprzedającego,
  • czy wady opisane w ustaleniach się zgadzają i czy nie ma nowych,
  • czy w paczce są wszystkie uzgodnione akcesoria.

Jeśli paczka dotarła uszkodzona, kupujący może dodać własne zdjęcia pudełka. Reklamację u przewoźnika trzeba złożyć osobno, zgodnie z jego zasadami — Kvitant jej nie obsługuje.

Gdy coś się nie zgadza

Dopóki zapis jest otwarty, każda ze stron może zgłosić rozbieżność — na przykład brak ładowarki albo rysę, której nie było w opisie — i potwierdzić ją jednorazowym kodem. Rozbieżność trafia do zapisu obok wcześniejszych ustaleń i zdjęć. Kvitant nie rozstrzyga sporów, ale dzięki temu obie strony i ewentualnie osoba trzecia widzą w jednym miejscu, co zostało ustalone, co się wydarzyło i kto co zgłosił.

Zamknięcie zapisu i archiwum

W każdej chwili można pobrać dokument „Przekazanie (stan na dzień)”, który pokazuje złożone i brakujące oświadczenia. Po zamknięciu zapisu powstaje dokument „Ustalenia i przekazanie” z ustaleniami, oświadczeniami, zdjęciami pakowania, rozbieżnościami i osią czasu. Zamkniętego zapisu nie da się już zmienić.

Całość można pobrać jako archiwum ZIP: dokument PDF, oryginalne zdjęcia i plik z sumami kontrolnymi SHA-256 każdego pliku, podpisany przez Kvitant i opatrzony kwalifikowanym znacznikiem czasu. Znacznik potwierdza, że pliki istniały w tej postaci w danym momencie — nie potwierdza, że oświadczenia uczestników są prawdziwe. Archiwum można sprawdzić bez konta na stronie weryfikacja archiwum transakcji Kvitant. Zachowaj jego kopię poza aplikacją.

Czego Kvitant nie robi

Kvitant nie przechowuje pieniędzy za telefon, nie pośredniczy w ich przekazaniu i nie sprawdza uczciwości uczestników. Nie testuje też telefonu i nie śledzi przesyłki. Odpowiada za zapis transakcji, nie za działania jej uczestników. Szerzej opisuje to jak udokumentować prywatną sprzedaż — przegląd funkcji Kvitant.

Lista kontrolna

  1. IMEI zapisany, zdjęcia: ekran włączony, tył, ekran z IMEI.
  2. Stan, naprawy, bateria, blokada konta i akcesoria opisane.
  3. Cena, forma płatności, przewoźnik i koszt wysyłki ustalone i zaakceptowane.
  4. Płatność sprawdzona w aplikacji bankowej.
  5. Cztery zdjęcia pakowania.
  6. Numer przesyłki i potwierdzenie nadania zachowane.
  7. Odbiór paczki i sprawdzenie telefonu potwierdzone osobno.
  8. Archiwum pobrane i zapisane poza aplikacją.